deutsch englisch spanisch französisch italienisch
Part of Tabula Peutingeriana - Rome

Tabula Peutingeriana – Single display of hits

Toponym TP (renewed):

Asticvs (Asticus)

Name (modern):

Istranca Daği

Image:
To the image detail
Toponym before
Toponym following
Alternative Image ---
Image (Barrington 2000) ---
Image (Scheyb 1753) ---
Image (Welser 1598) ---
Image (MSI 2025) ---
Pleiades: https://pleiades.stoa.org/places/511171
Area:

Northern Balkans

Toponym Type:

Mountain(s)

Grid square:

7B4 / 7B5

Toponym Color:

red

Vignette Type :

---

Itinerary:

 

Alternative Name (Lexica):

 

Name A (RE):

Astai

Name B (Barrington Atlas):

Asticus M. (52 B1)

Name C (TIR/TIB/others):

Astike̅ (TIB 6, 184)

Name D (Miller):

Asticus

Name E (Levi):

 

Name F (Ravennate):

 

Name G (Ptolemy):

 

Plinius:

 

Strabo:

 

Dating from Toponym on TP:

Roman Republic

Argument for Dating:

Erste literar. Erwähnung des Stammes bei Polyb. 13,10,10; der Regionennamens Ἀστική erscheint erstmals bei Ps.-Skymn. 729, ebenfalls im 2. Jh. v. Chr., im lat. erstmals bei Plin.

Commentary on the Toponym:

Ein Berg Astikos/Asticus wird in der antiken Literatur sonst nicht erwähnt.

Stellen zur Region Ἀστική, z. B.
Ps.-Skymn. 729 Εἶτ’ εὐλίμενος ἄκρα συνάπτει Θυνιάς, / τῆς Ἀστικῆς Θρᾴκης ὑπάρχουσ’ ἐσχάτη, / μεθ’ ἣν πόλις ἐστὶ σύνορος Ἁπολλωνία (begrenzt vom Vorgebirge Thynias und der Stadt Apollonia).
Ptol. 3,11,10 Παρὰ δὲ τὴν ἀπὸ Περίνθου πόλεως μέχρις Ἀπολλωνίας παράλιον ἡ Ἀστικὴ
στρατηγία.
Steph. Byz. s. v. Ἀσταί: ἔθνος Θρᾴκης. Ἀρτεμίδωρος ἐν ἐπιτομῇ τῶν ι̅α̅ (GGM I 576,3). τὸ κτητικὸν Ἀστικός. καὶ Ἀστική χώρα Βυζαντίων, ὡς Θεόπομπος ἐν μ̅ζ (FGrH 115 F 219).
Anonymi (Arriani, ut fertur) peripl. ponti Euxini 87 εὐλίμενος ἄκρα τῆς Ἀστικῆς Θρᾴκης
Prokop bell. 7,40,43 καὶ χώραν τὴν Ἀστικὴν καλουμένην ἐληΐζοντο κατ’ ἐξουσίαν, ἀδῄωτον ἐκ παλαιοῦ οὖσαν, καὶ ἀπ’ αὐτοῦ λείαν αὐτοὺς πολλήν τινα ἐνταῦθα εὑρεῖν ξυνηνέχθη·
IGRP I 677; I 801

Astice
Plin. 4,45 Astice regio habuit oppidum Anthium; nunc est Apollonia.

Braunumrandetes ungefülltes Gebirgssymbol mit roter Schrift
und dazu gehört wohl auch das namenlose Gebirgssymbol rechts oberhalb, aus dem laut TP 6A5 der Tontus entspringt, der wohl mit dem Agrianes verwechselt wurde (s. Art. dort).

Mit Recht merkt Talbert, Kommentar an: „Placement of the name reinforces the assumption that it refers to mountain range #77 rather than signifying, say, a region“. ItMiller 600 hält jedoch eine Verwechslung mit der südlich an das Asticus-Gebirge anschließende Landschaft Astika am Schwarzen Meer (s. u.) und den Volksstamm Astae durch den Kartographen für nicht unwahrscheinlich (s.). Das so benannte Gebiet auf der TP scheint jedenfalls deutlich kleiner zu sein als die Astike selbst in ihrer späteren reduzierten Form.

Die Strategie Astikḗ; bezeichnete in hell. Zeit wohl zwei Gebiete: eines um Perinthos (IGRom 1,677; 801), eines im Strandža. Anfang des 2. Jh. n. Chr. schuf man eine Astikḗ mit begrenzterem Territorium (Ptol. 3,11,10; s. von Bredow, DNP).
Die Region ist benannt nach dem thrak. Stamm der Ἀσταί in Südostthrakien zw. Apollonia und Salmydessos in der Strandža mit dem Königssitz Bizye. Polit. selbständig nach dem Zerfall des Odrysenreiches E. des 4. Jh. v. Chr., gewannen sie nach dem Abzug der Kelten 278 v. Chr. immer mehr an Bedeutung (Ps.-Skymn. 729). Gute Beziehungen zu den griech. Kolonien (IGBulg 312). Kämpften gegen Cn. Manlius Vulso (Liv. 38,40). Im 2. Jh. v. Chr. erweiterten sie ihr Gebiet, das u. a. Kabyle (7B3 Cabilis) einbezog (Polyb. 13,10,10; Strabo 7,6,1 oberhalb von Byzanz), das auf der TP weit außerhalb des Gebietes liegt. Vor dem 3. Maked. Krieg auf röm. Seite (172 v. Chr.). Annexion durch den Staat der Astai und Sapaioi 45 n. Chr. (s. von Bredow, DNP).

References:

Danov, Christo: Altthrakien, Berlin 1968, 122; 129.

Danov, Christo: Die Thraker auf dem Ostbalkan von der hell. Zeit bis zur Gründung Konstantinopels, in: ANRW II 7.1, 21-185.

Detschew, Dimiter: Die thrakischen Sprachreste, Wien 1957, 32.

Miller, Itineraria Sp. 600.

Oberhummer, Eugen: Astai, RE 2,2 (1896), 1772f.

von Bredow, Iris (Bietigheim-Bissingen), “Astai”, in: Der Neue Pauly, Herausgegeben von: Hubert Cancik,, Helmuth Schneider (Antike), Manfred Landfester (Rezeptions- und Wissenschaftsgeschichte). Consulted online on 29 April 2020
First published online: 2006

   [Standard-Literatur-Liste im PDF-Format]

Last Update:

04.01.2025 20:29


Cite this page:
https://tp-online.ku.de/trefferanzeige_en.php?id=2287 [last accessed on September 23, 2026]

Edition Information Privacy Statement