deutsch englisch spanisch französisch italienisch
Ausschnitt aus der Tabula Peutingeriana - Rom

Tabula Peutingeriana – Einzelanzeige

Toponym TP (aufgelöst):

[Fl. Eurymedon] (Miller)

Name (modern):

Köprü Çay

Bild:
Zum Bildausschnitt auf der gesamten TP
Toponym vorher
Toponym nachher
Alternatives Bild ---
Bild (Barrington 2000) ---
Bild (Scheyb 1753)
Bild (Welser 1598) ---
Bild (MSI 2025) ---
Großraum:

Asia Minor

Toponym Typus:

Fluss

Planquadrat:

9B2

Farbe des Toponyms:

ohne Farbe

Vignette Typus :

---

Itinerar (ed. Cuntz):

 

Alternativer Name (Lexika):

 

RE:

Eurymedon 1

Barrington Atlas:

Eurymedon fl. (65 F3)

TIR / TIB /sonstiges:

Eurymed͞on (TIB 8, 536f)

Miller:

ohne Namen

Levi:

 

Ravennat:

 

Ptolemaios (ed. Stückelberger / Grasshoff):

Εὐρυμέδοντος ποταμοῦ ἐκβολαί (5,5,2)

Plinius:

 

Strabo:

 

Autor (Hellenismus / Späte Republik):

 

Datierung des Toponyms auf der TP:

Klassik (5./4. Jh.)

Begründung zur Datierung:

Literar. erwähnt seit Ps.-Skyl.

Kommentar zum Toponym:

ItMiller 841 zieht hier außer dem Eurymedon auch die weiter westl. verlaufenden Flüsse Cataractes und den Cestrus (Perge) in Betracht. Talbert hält davon, wohl zu Recht, den Eurymedon (mit Vorsicht) für die wahrscheinlichste Lösung (s. https://www.cambridge.org/us/talbert/talbertdatabase/TPPlace3468.html), da der Fluss auf der TP dicht links bei 9B2 Sidi (Side) mündet. Für den Eurymedon spricht auch die Nähe zu 9B2 Aspendo, das an diesem Fluss lag.

Der Eurymedon verläuft in Wirklichkeit in N-S-Richtung; auf der TP wurde er an das längliche Rollenformat angepasst.

Belege (Auswahl):
- Εὐρυμέδων, des Öfteren in der. Lit. erwähnt seit Ps.-Skyl. 101,1 Ἄσπενδος πόλις· εἰς ταύτην ὁ ἀνάπλους γίνεται κατὰ ποταμόν, ὁ δὲ ποταμός ἐστιν Εὐρυμέδων (schiffbar bis Aspendos), z. B. Thuk. 1,100,1 u. ö.; Xen. hell. 4,8,30; Diod. 11,61,1 u. ö.; Strabo 12,7,3; 14,4,2; Arr. an. 1,27,1; Dion. perieg. 851f; Ptol. 5,5,2 Εὐρυμέδοντος ποταμοῦ ἐκβολαί; Stadiasmos mar. magn. 217f; Steph. Byz. Εὐρυμέδων· ποταμὸς Παμφυλίας καὶ τόπος κατὰ Ταρσόν
- Eurymedon z. B. Liv. 27,23,1; Mela 1,78 In Pamphylia est … alter fluvius Eurymedon. magna apud eum Cimonis Atheniensium ducis adversus Phoenicas et Persas navalis pugna atque victoria fuit; Plin. nat. 5,96 (zu Pamphylia) amnes Eurymedon iuxta Aspendum fluens; Ampel. 15,11; Amm. Marc. 17,11,3; Avien perieg. 1015; Prisc. perieg. 803 Illic aspicies Aspendum, moenia cuius / Eurymedon amnis radit uicina profundo.
Die antiken Stellen beziehen sich fast ausschließlich auf den Unterlauf; weitere Belege s. Ruge, RE 1334; s. auch Kommentar zu 9B2 Aspendo.

(Vgl. auch die gleichnamige Itinerarstation am Flussübergang: Erimidi Rav 2,18 p. 30,18, verschrieben zu Enmidion Rav 5,7 p. 91,1; Eurimidion Guido 96).

Neben dem Kestros wasserreichster Fluß im Osten von Pamphylia. Entspringt in Pisidia im Tauros und fließt nach Süden an Selge und Aspendos (9B2 Aspendo), mündet in den Pamphylios Kolpos (Golf von Atalya), und zwar zu Strabos Zeit (s. o. ) noch 60 Stadien (ca. 11 km) hinter Aspendos, heute aufgrund von Landanschwemmung etwa 3-4 km weiter südl. (s. TIB 536).
Berühmt vor allem durch die Schlacht am Eurymedon, in der die Athener unter Kimon 465 v. Chr. Heer und Flotte der Perser besiegten (z. B. Thuk. 1,100,1; Diod. 11,61,1; s. Martini, DNP).

Arch. Reste: Mehrbogenbrücke der röm. Küstenfernstraße 500 m südl. von Aspendos (s. TIB 8 536 mit Lit.).




Kommentar (Talbert):
Of the three possible identifications suggested for this river by Miller, the Eurymedon seems strongest insofar as its course reaches the sea just to the left of Sidi; a secure identification is unattainable, however.

Miller, Itineraria, Sp. 841:
-, ohne Namen; Es münden drei Flüsse in dieser Gegend; […] 3. Der Eurymedon, ebenfalls schiffbar; durch Aspendus (Strecke 106) fließend; Sieg Cimons über die Perser 469 v. Chr.; j. Kapri-Su.

Literatur:

Grewe, K./Kressner, P./Piras, S.: Im Zickzack-Kurs über den Fluß. Die römisch/seldschukische Eurymedon-Brücke von Aspendos (Türkei), Antike Welt 25,2 (1999), 1-12.

Martini, W.: Eurymedon 5, in: Bloch, René (Princeton), Schmitz, Winfried (Bielefeld) and Martini, Wolfram (Gießen), “Eurymedon”, in: Der Neue Pauly, Herausgegeben von: Hubert Cancik,, Helmuth Schneider (Antike), Manfred Landfester (Rezeptions- und Wissenschaftsgeschichte). Consulted online on 25 January 2022
First published online: 2006.

Miller, Itineraria, Sp. 841.

Ruge, W.: Eurymedon 1, RE 6,1 (1907), 1334.

Schauenburg, K.: ΕΥΡΥΜΕΔΩΝ ΕΙΜΙ,

   [Standard-Literatur-Liste im PDF-Format]

Letzte Bearbeitung:

08.01.2026 15:53

Druckversion erstellen


Cite this page:
https://tp-online.ku.de/trefferanzeige.php?id=2675 [zuletzt aufgerufen am 03.10.2026]

Impressum Datenschutzerklärung